سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو — خواجوی کرمانی
منظومهٔ «سام‌نامه» گویا مشتق از «همای و همایون» خواجوی کرمانی است که سالها بعد از وی توسط گوینده‌ای پرسخن و ناشناس با تبدیل و تغییر و حذف اسامی در منظومهٔ خواجو و افزودن افسانه‌های دیگر به آن ساخته شده است.
فهرست شعرها
- بخش ۶ - سیامک — جهان سر به سر خون فشان است و بس
- بخش ۱ - فردوسی فرماید — به نام خداوند جان و خرد
- بخش ۴ - آغاز داستان پادشاهی کیومرث — پژوهنده نامه باستان
- بخش ۳ - گفتار اندر نعت رسول و یاران — چه گفت آن خداوند تنزیل وحی
- بخش ۲ - گفتار در ستایش خرد و عقل — خرد برتر از هر چه ایزدت داد
- بخش ۷ - در پادشاهی نشستن هوشنگ به جای پدر — بگشت از برش چرخ سالی چهل
- بخش ۵ - کیومرث — بپوشید تن را به چرم پلنگ
- بخش ۸ - گفتار در بیان پادشاهی طهمورث می‌فرماید و از حالات او — زمانه ندادش زمانی درنگ
- بخش ۱۴ - در وجود آمدن فریدون و احوال آن — ببالید برسان سرو سهی
- بخش ۱۵ - آغاز کتاب سام‌نامه - از گفتار افصح‌المتکلمین خواجوی کرمانی رحمه‌الله علیه — کنم ابتدا از خداوند یاد
- بخش ۱۰ - بر تخت نشستن ضحاک در ایران زمین — یکی مرد بود اندر آن روزگار
- بخش ۱۲ - در پادشاهی ضحاک و مآل و احوال وی گوید — چو ضحاک برتخت شد شهریار
- بخش ۱۱ - ضحاک — چه باید پدر را پسر چون تو بود
- بخش ۱۶ - گفتار در متولد شدن سام نریمان از بطن دختر پادشاه بلخ — به باغی یکی روز در پای سرو
- بخش ۹ - به پادشاهی نشستن جمشید در ایران — کمربسته با فر شاهنشهی
- بخش ۱۳ - خواب دیدن ضحاک و تعبیر جستن از موبدان — در ایوان شاهی شب تیره باز
- بخش ۲۱ - بی‌تابی کردن سام نریمان از حرمان پریدخت — به ناکام بر پشت جرمه نشست
- بخش ۲۲ - برآمدن آفتاب و رسیدن لشکر پیش سام — چو خورشید سر بر زد از کوهسار
- بخش ۲۳ - سخن گفتن لشکر با سام نریمان — زبان برگشودند کای نامدار
- بخش ۱۷ - رفتن سام نریمان به شکار و دیدن گور را — چو سام از فراز سمند سیاه
- بخش ۱۹ - رسیدن سام به ایوان و دیدن صورت پریدخت را — روان گشته با آن پریچهره ماه
- بخش ۲۰ - سخن گفتن سروش در گوش سام — به گوشش فرو گفت فرخ سروش
- بخش ۱۸ - رسیدن سام به سر منزل عالم افروز — چنان تا به گاه سپیده براند
- بخش ۲۴ - در جواب گفتن لشکر سام را — چو آگه نه اید از دل ریش من
- بخش ۲۵ - رفتن سام نریمان با قلواد به راه شهر چین — جدا شد ازیشان یل صف پناه
- بخش ۳۰ - اندر پادشاهی سام در خاور زمین — سران سپاهش پذیره شدند
- بخش ۲۶ - رسیدن سام به کنار دریا و رزم او با زنگیان — قضا را که قلواد در پیش بود
- بخش ۲۸ - کشته شدن سمندان به دست سام و رها شدن قلواد — برش رفت و زد بر سرش ناگهان
- بخش ۳۲ - چگونگی احوال عالم افروز پری با سام نریمان — چو دید آنکه با دختری خوب روی
- بخش ۲۷ - گفتار اندر خواب دیدن سام، فریدون را — درین گفت سام و سری پُر ز خواب
- بخش ۲۹ - کشتن سام نریمان، اژدها را — بگفت و روان کرد از دیده آب
- بخش ۳۱ - دیدن سام، قلواد و رفتن از عقب او — بدین سان چو پاسی ز شب درگذشت
- بخش ۳۳ - رفتن سام به شکار و دیدن قلوش را — روان سام نیرم به عزم شکار
- بخش ۳۹ - رسیدن پریدخت (و پری‌نوش به هم) و ملاقات کردن یکدیگر — تذروی برون جسته از چنگ زاغ
- بخش ۴۰ - تعریف کردن پری‌نوش از سام در نزد پریدخت — خورش کمترین گوهری بر کمر
- بخش ۳۸ - کشته شدن مکوکال دیو بر دست سام نریمان — بشد کشته آنجا مکوکال دیو
- بخش ۳۵ - درخواب دیدن سام، پریدخت را — همان لحظه چون سام مشکین نقاب
- بخش ۳۶ - کشته شدن ژند جادو به دست سام — وز آن جا به گنجینه دژ کرد روی
- بخش ۳۴ - دیدن سام، قلوش را — بدو گفت کای رشک سرو سهی
- بخش ۳۷ - چگونگی احوال سام با مکوکال دیو — سراینده دهقان مُوبد نژاد
- بخش ۴۶ - رفتن سام به باغ و چگونگی آن با پریدخت — ره طوبی آباد دختر گرفت
- بخش ۴۲ - دیدن سام، پریدخت را و بیهوش شدن — زناگه پدید آمد از پیش طاق
- بخش ۴۳ - دیدن پریدخت، سام را در پس پرده و بیتاب شدن — برفتند باری چو کبک از دره
- بخش ۴۱ - رفتن سام به دربار فغفور چین — به آئین و رسم فریدون و جم
- بخش ۴۴ - خطاب کردن سام با شمع و رای زدن — نهاده یکی شمع سوزنده پیش
- بخش ۴۵ - رفتن سام با فغفور به شکار — روان سام برخاست گفتش رواست
- بخش ۴۷ - غزل خواندن سام بر در حرم‌سرای پریدخت — نگارا سمن عارضا دلبرا
- بخش ۴۸ - غزل خواندن پریدخت — همان دم پریدخت فغفور چین
- بخش ۵۶ - مناظره کردن سام با پریدخت — به زلف تو تا سر درآورده‌ام
- بخش ۴۹ - آمدن فغفور به نزد پریدخت — عنان بر در طوبی آباد زد
- بخش ۵۲ - باز آمدن بر سر داستان فغفور چین — مرو را به ره بر کنون بازدار
- بخش ۵۰ - آگاه شدن فغفور (از) ملاقات سام با پریدخت و بند کردن سام را — گرفتند او را هم اندر زمان
- بخش ۵۵ - آمدن سام به پای قصر پریدخت و شرح آن — لبش بر لب شکرآلود کرد
- بخش ۵۱ - باز آمدن به سر داستان قلواد و قلوش — ولی نغمه‌ساز گلستان راز
- بخش ۵۴ - آمدن قمررخ دختر سهیل قلعه‌دار به بندخانه و سام را خلاصی دادن — چو یک نیمه بگذشت از تیره شب
- بخش ۵۳ - بیتاب شدن سام در زندان — از آن سو جهان پهلو ارجمند
- بخش ۵۹ - مناظره کردن پریدخت با سام — سمن برگ روی همایون جمال
- بخش ۵۷ - مناظره کرده پریدخت با سام — فلک حلقه‌ای از کمر ترکشت
- بخش ۶۰ - مناظره کردن سام با پریدخت — بدو سام گفت ای بت خرگهی
- بخش ۵۸ - مناظره کردن سام با پریدخت — ازو سام نیرم بمانده شگفت
- بخش ۶۱ - مناظره کردن پریدخت با سام — مه قندهار آفتاب طراز
- بخش ۶۲ - برگشتن سام از پای قصر و سر به کوه و بیابان گذاشتن — عنان برزده سر به صحرا نهاد
- بخش ۶۴ - رسیدن پریدخت به سام و مصاف کردن با او — بگفت این و بر کرد از جا سمند
- بخش ۶۳ - پشیمان شدن پریدخت و از عقب سام رفتن — سخن گوی دهقان فرخ‌نژاد
- بخش ۶۶ - آگاه شدن فغفور از کار پریدخت و رها شدن سام از بند — شنیدم نواساز بستان راز
- بخش ۶۸ - جنگ کردن سام با فغفور چین و چگونگی آن — سپاهش به یک ره کشیدند تیغ
- بخش ۶۹ - رسیدن قلواد و قلوش به یاری سام — شه چین ز ناگه برافراخت سر
- بخش ۷۰ - چگونگی احوال پریدخت به دست عالم‌افروز پری — پریزاد چون کرد بر وی کمین
- بخش ۶۷ - جنگ سام با تکش و کشته شدن تکش به دست سام — روانش به پیکار کین رام شد
- بخش ۷۲ - جنگ کردن طغان شاه با دیوزاده و چگونگی آن — طغان شاه چون باد بر شد به زین
- بخش ۷۱ - در شناختن پریدخت، دیوزاده را و چگونگی آن — سراینده دهقان موبدنژاد
- بخش ۶۵ - باز آمدن به سر داستان عالم‌افروز با سام — چو در سخن مرد فرزانه سفت
- بخش ۷۴ - آمدن عالم افروز نزد سام و سخن از پریدخت گفتن — سراینده دهقان با فر و کام
- بخش ۷۶ - جنگ سوار خاوری با فرستو و کشته شدن خاوری — باستاد در قلب فغفور شاه
- بخش ۷۷ - رزم قلواد با فرستو و کشته شدن فرستو — تو گفتی که بود او یک یپل مست
- بخش ۸۰ - شبیخون زدن فرینوش و فرشاد بر دیوزاده فرهنگ — سراینده نامه باستان
- بخش ۷۵ - چگونگی رزم فغفور چین با سام نریمان — سراینده دهقان با آفرین
- بخش ۷۸ - رسیدن نامه مرگ طغان شاه به پدرش شاه چین — همی‌خواست تا خود درآید به جنگ
- بخش ۷۹ - کشته شدن طغرل تکش به دست سام نریمان — درآمد به میدان چو شیر ژیان
- بخش ۷۳ - رزم پریدخت با طغان شاه و کشته شدن طغان شاه — نشست از بر باره بادپای
- بخش ۸۱ - کشته شدن پری‌نوش به دست دیوزاده — یکی سنگ زد آنچنان بر سرش
- بخش ۸۸ - رای زدن فغفور با وزیر و فرستادن سام به جنگ نهنکال — ترنم سرایان دستان نواز
- بخش ۸۶ - باز آمدن سام به درگاه فغفوره — کسانی که در سخن سفته‌اند
- بخش ۸۲ - نبرد سام نریمان با فغفور چین بار دوم — سراینده از سام نیرم‌نژاد
- بخش ۸۴ - نامه نوشتن سام به فغفور چین و شناسانیدن خود را — به یک دست قلواد و قلوش دگر
- بخش ۸۷ - رفتن سام در شب و دیدن پاسبان، او را و نومید آمدن — به یاد آمدش یار شیرین سخن
- بخش ۸۵ - جواب نامه فغفور چین به سام — به مشکاب آب چون مشک زد بر قلم
- بخش ۸۳ - فرار نمودن سام از پیکار و پناه بردن به دیر — همانگه بیفشرد بر اسب ران
- بخش ۹۲ - نیزه زدن سام نریمان بر کشتی بار دیگر — فرو ریختند آن زمان سر به سر
- بخش ۹۶ - تیر زدن قلواد بر نهنکال دیو — برآورد یک تیر گرشاسپی
- بخش ۹۴ - رفتن فرهنگ دیوزاده به ختا و چگونگی (کار) سام با نهنکال دیو — سر بادبان چون شد اندر هوا
- بخش ۸۹ - آگاهی یافتن نهنکال و لشکر فرستادن به جنگ سام — بره باز پس شد شهنشه به تخت
- بخش ۹۵ - یاد پریدخت کردن سام را — ز دل آنچنان آتشی برفروخت
- بخش ۹۱ - جنگ کردن سام با فرعین دیو و چگونگی آن — ازین پس سخن گویم از سام نیو
- بخش ۹۰ - داستان فغفور چین با پریدخت و چگونگی آن — سراینده داستان گزین
- بخش ۹۳ - آمدن عالم‌افروز در پیش سام و چگونگی آن — ازین سو چو از کین بپرداخت سام
- بخش ۹۹ - آمدن زشت نام دیو و گرفتن قلوش را — درآمد یکی دیو نر زشت نام
- بخش ۱۰۰ - نعره زدن سام نریمان بر دیوان — یکی نعره زد سام گرد آن زمان
- بخش ۱۰۳ - فرستادن سام گردی به نزد فغفور شاه چین — فرستاد یک گرد اندر زمان
- بخش ۱۰۱ - کشتن دیو را بر آب — بگفت و همان دم به جا برنشست
- بخش ۹۸ - نعره زدن سام و سخن گفتن با قلوش — یکی نعره زد سام اندر یلی
- بخش ۹۷ - مناجات کردن سام نریمان — چو سام نریمان چنان حال دید
- بخش ۱۰۲ - سخن گفتن سام نریمان با نهنکال دیو ناپاک — بگفتش که این زخم‌ها مردنی
- بخش ۱۰۴ - در چگونگی فرهنگ دیو با تمرتاش — سراینده نامه دلگشای
- بخش ۱۰۷ - گفتگوی فغفور چین و پاسخ دادن سام نریمان — شه چین چو آن سرکشان را بدید
- بخش ۱۰۸ - جنگ تکش خان با سام نریمان — تکش خان جنگی شه تاشکن
- بخش ۱۱۰ - رفتن به‌روند و گرفتن فغفور از اردو و آوردن — تمرتاش خواندی ورا به‌روند
- بخش ۱۰۵ - خواب دیدن تمرتاش سام را و ترک بت‌پرستی نمودن — نهفته رخ خود به زیر نقاب
- بخش ۱۱۲ - داستان سهیل جانسوز با سام نریمان و چگونگی آن — یکی داستان از قمررخ شنو
- بخش ۱۰۶ - جنگ کرن سام با فغفور چین — چنین داد دهقان شیرین کلام
- بخش ۱۱۱ - بردن فغفور چین در نزد سام و خلاصی یافتن از بند — تمرتاش با وی نشد هیچ رام
- بخش ۱۰۹ - یاری نمودن تکش خان بر سام و جنگیدن بر فغفور چین — شه چین چو از گفتش آگاه شد
- بخش ۱۱۵ - رفتن قلواد و قلوش و فرهنگ به طلب سام و چگونگی آن — سخن بشنو اکنون یکی گوش دار
- بخش ۱۱۶ - چگونگی احوال سام به دست عالم‌افروز — سرایده زین سان سخن باز راند
- بخش ۱۱۷ - واقف نمودن عالم افروز، قلوش را و بردن نزد سام — چو قلوش نشست از بر بادپا
- بخش ۱۱۹ - کشته شدن عالم‌افروز به دست سام نریمان — زمانی چو بگذشت از آن مهرشان
- بخش ۱۱۳ - کشته شدن جهانسوز بر دست سام — چو از راز او گشت آگاه سام
- بخش ۱۱۸ - بردن عالم‌افروز، قلواد را نزد سام — سراینده نامه باستان
- بخش ۱۱۴ - گرفتار شدن سام به دست عالم افروز پری — وز آن سو جهان پهل شیر نر
- بخش ۱۲۰ - رها کردن فرهنگ، سام را از طلسمات عالم‌افرزو — سراینده داستان کهن
- بخش ۱۲۶ - دیدن پریدخت، ابرها و ترسیدن و زاری کردن و سخن گفتن ابرها با او و بند کردن رضوان را — به صورت چو آدم به تن نره دیو
- بخش ۱۲۸ - رها شدن نهنکال دیو از بند و چگونگی آن — بتندید آن دیو تیره روان
- بخش ۱۲۴ - عاشق شدن قمرتاش بر پری‌نوش خاقان چین — چنین تا بدین کار آمد سه ماه
- بخش ۱۲۲ - نهان کردن پریدخت را به حکم فغفور در سردابه و آوازه مرگ او — نهان کردش از چشم ماهی چو ماه
- بخش ۱۲۷ - آگاه شدن فغفور از گم شدن پریدخت — دم شیر جاروب راهش شده
- بخش ۱۲۵ - بیرون بردن رضوان، پریدخت را از سردابه و گرفتار شدن هر دو به دست ابرها — از آن سو پریدخت سیمین عذار
- بخش ۱۲۳ - خبردار شدن سام از مرگ پریدخت — سوار ختائی درآمد چو باد
- بخش ۱۲۱ - رسیدن نامه منوچهر شاه نزد سام نریمان — به گردش درآمد می ارغوان
- بخش ۱۳۲ - کشتی گرفتن سام با دیوانه شاه‌پور و چگونگی آن — به شاپور گفت آن زمان پهلوان
- بخش ۱۳۳ - کشتی گرفتن سام با شاپور — به پیش منوچهر بندی کمر
- بخش ۱۲۹ - رفتن قمرتاش و قلواد به طلب سام نریمان — دگر ره قمرتاش و قلواد شیر
- بخش ۱۳۰ - دیدن قلواد و قمرتاش، ساربان را و احوال سام پرسیدن — بدو گفت کای مرد صحرانشین
- بخش ۱۳۴ - رفتن سام به سمت سقلاب روم — به یک دست کوه و به یک دست آب
- بخش ۱۳۱ - رسیدن سام و قلواد و قمرتاش و جنگ کردن با دیوانه شاه‌پور — به یاد پریدخت فرخنده سام
- بخش ۱۳۵ - مکر نمودن فرخار بر دیوانه شاپور — ز دانش به جا نیست نه عقل و را
- بخش ۱۳۶ - چگونگی احوال سام با عاق جادو — پس آنگه جهان‌پهلو کامکار
- بخش ۱۴۰ - نشاندن سام، قمرتاش را به جای قهرمان و رفتن به مغرب — چو یک هفته قانون شاهی ببست
- بخش ۱۴۲ - رسیدن سام به شهر سگسار و چگونگی احوال آن — به کشتی درآمد سپهدار سام
- بخش ۱۴۴ - رسیدن سام به شهر نیمه‌تنان و چگونگی آن — سر ماه آمد به کشتی دلیر
- بخش ۱۳۹ - مکر کردن قهرمان به سام و آمدن فرهنگ، آگاه کردن سام را — دگر قهرمان چاره نو گزید
- بخش ۱۳۸ - رسیدن نامه تسلیم شاه به نزد قهرمان — درین گفتگو بود آن بدنژاد
- بخش ۱۴۳ - جنگ کردن سام با سگساریان و کشته شدن کلاب — همه شهر پر بود ز آواز سگ
- بخش ۱۳۷ - جادوئی کردن عاق و سام را در طلسم انداختن — بدو گفت کای پهلوان گزین
- بخش ۱۴۱ - احوال سام از دیو ره‌دار و عجایبها از مرغ دیدن — نگه کرد سام اندر آن برز کوه
- بخش ۱۴۹ - خواب دیدن سام، پریدخت را و چگونگی آن — سپهبد چو شد سیر از جام می
- بخش ۱۵۲ - دعا کردن سام و باریدن باران به دوزخ شداد — به نزدیک دادار شد سرفراز
- بخش ۱۵۰ - رفتن سام به جانب شداد و احوال پرسیدن از تسلیم شاه — چنین تا برآمد عروس سپهر
- بخش ۱۵۱ - جنگ کردن سام با سمندان و کشته شدن سمندان — بگفت این و یک حمله آورد دیو
- بخش ۱۴۶ - لشکر کشیدن به جنگ نیمه‌تنان به یاری سام — چو بشنید این گفته تسلیم شاه
- بخش ۱۴۸ - کشته شدن نیمه تنان به دست سام نریمان — غو کوس برخاست از رزمگاه
- بخش ۱۴۵ - افسون نمودن تنبل جادو به سام و کور شدن سام — شگفتی دلیر است این اژدها
- بخش ۱۴۷ - کشته شدن تنبل جادو به دست شمسه و چگونگی آن — از آن رزم و آشوب و آن گردار
- بخش ۱۵۴ - خبردار شدن شداد از آمدن سام و فرستادن زرینه بال را به جنگ — از آن آگهی پیش شداد شد
- بخش ۱۶۰ - رفتن سام به سوی طلسم جمشید و چگونگی آن — به تسلیم جنی چنین گفت سام
- بخش ۱۵۳ - در صفت بهشت شداد گوید — از آن منزل آمد سوی باغ و کشت
- بخش ۱۵۸ - نامه نوشتن شدید و فرستادن پیش شداد و کیفیت آن — از آن رو شدید پلید آن بدید
- بخش ۱۵۵ - کشته شدن زرینه بال به دست سام و چگونگی آن — به پاسخ چنین گفت کای پاکزاد
- بخش ۱۵۷ - رفتن سام به درگاه شدید و چگونگی آن — به ره بود چشم سپهدار سام
- بخش ۱۵۹ - چگونگی سام با طلاج جادو — چو خورشید میزان زرین گرفت
- بخش ۱۵۶ - لشکر کشیدن شدید به جنگ سام و چگونگی آن — چو شاهنشه روم آمد به در
- بخش ۱۶۳ - چگونگی احوالات سام در طلسمات جمشید جم — براندند اسبان سراسر به تک
- بخش ۱۶۲ - گرفتار شدن تسلیم شاه با رحمان جنی — یکی ابر بربست بر آسمان
- بخش ۱۶۴ - کیفیت شکستن طلسم جمشید شاه را — چو برخواند آن را برآشفت سخت
- بخش ۱۶۶ - آمدن سیمرغ و سخن از ارقم دیو به سام گفتن — درین گفتگو بود سالار شاه
- بخش ۱۶۱ - جنگ کردن شدید با تسلیم شاه و گرفتار شدن تسلیم شاه — چو زنگی شب پیرهن چاک زد
- بخش ۱۶۷ - رها کردن سام قلواد را و جنگ کردن با ارقم دیو — درآمد بدان غار با تیغ جنگ
- بخش ۱۶۸ - کشته شدن ارقم دیو به دست سام — دلاور بیامد به جای نماز
- بخش ۱۶۵ - چگونگی سام با مرغ آتش‌افشان — از آنجا بیامد به پای حصار
- بخش ۱۷۵ - جنگ کردن سام با عوج بن عنق — درآوردگه عوج را بدید
- بخش ۱۷۰ - نامه نوشتن شدید به نزد عوج و آمدن عوج — شدید بداندیش دل پر ز غم
- بخش ۱۷۶ - جنگ کردن سام با شدید و کشته شدن قهقهام — درین گفتگو بود سالار سام
- بخش ۱۷۱ - صفت مهمان کردن شدید، عوج را — نشستند و باده بیاراستند
- بخش ۱۷۴ - آمدن عوج به میدان و جنگ کردن با قلواد — سپیده بغرید عوج پلید
- بخش ۱۷۲ - نبرد سام با طلاج و کشته شدن طلاج — چو طلاج بشنید ازو گشت زرد
- بخش ۱۷۳ - آمدن پادشاه طنجه به یاری سام نریمان و چگونگی آن — به ناگاه برخاست گرد سیاه
- بخش ۱۶۹ - باز آمدن سام به نزد شدید و جنگ کردن — همی راند تا شب به ناگه رسید
- بخش ۱۸۲ - خبردار شدن عوج از کشته شدن خاتوره و چگونگی آن — خبر شد سوی عوج و شداد عاد
- بخش ۱۸۴ - جنگ کردن اهرن با سام و کشته شدن اهرن — یکی نعره زد اهرمن اهرمن
- بخش ۱۷۹ - آمدن خاتوره مادر عوج به یاری شداد — چو خورشید بنهاد بر سر کلاه
- بخش ۱۸۰ - کشته شدن شدید به دست سام و چگونگی آن — چو لشکر شنیدند ازو این سخن
- بخش ۱۷۸ - شبیخون زدن لشکر شداد بر سام — چو یک پاس بگذشت از تیره شب
- بخش ۱۸۳ - جنگ کردن عوج با سام مرتبه دوم — چو آن هر دو صف گشت آراسته
- بخش ۱۸۱ - کشته شدن خاتوره به دست سام — چو پوشید گردون پلاس سیاه
- بخش ۱۷۷ - رها شدن قلواد و چگونگی او به لشکر شداد — سفیده سفیداج زد در سپهر
- بخش ۱۹۰ - آمدن سام به شهر زنان — بپاسخ بدو گفت شاه زن است
- بخش ۱۹۲ - رفتن سام به پای کوه فنا و فرستادن شاپور را در پیش — چو یک بهره از تیره شب درگذشت
- بخش ۱۸۶ - گرفتار شدن شداد عاد به دست سام نریمان — چو بشنید این گفته شداد عاد
- بخش ۱۹۱ - مهمانی کردن حوران شاه، سام را — نشست از بر تخت فرخنده سام
- بخش ۱۸۸ - رفتن سام با قلواد به کوه فناه — خروس سحر دانهای نجوم
- بخش ۱۸۷ - به دار زدن شداد ناپاک و ناپدید شدن آن — یکی دار کردند بر پا بلند
- بخش ۱۸۹ - افتادن سام از شدت تشنگی به دشت — چو لعل از خور کان برآورد سر
- بخش ۱۸۵ - لشکر کشیدن شداد به میدان و جنگ خرطوس با سام — چو از چادر صبح بادبان
- بخش ۱۹۹ - نبرد سام با ابرها و چگونگی ایشان — چو بشنید ازو سام این گفتگوی
- بخش ۱۹۷ - رسیدن سام در برابر ابرها — سپیده چو از کوه برکرد سر
- بخش ۱۹۳ - جنگ کردن شاپور با ابرها و کشته شدن شاپور — چرا دیر آمد جهان پهلوان
- بخش ۱۹۴ - رفتن سام بالای کوه فنا و جنگ کردن با دیوان — چو خورشید سر بر زد از کوهسار
- بخش ۲۰۰ - کشتی گرفتن سام با ابرها — چو خورشید بر چرخ گردید راست
- بخش ۱۹۶ - نامه نوشتن پریدخت به سوی سام — گشادند دست پریدخت ماه
- بخش ۱۹۵ - نبرد سام با ابرها و گرفتار شدن ابرها — بگفتند سام است که آمد به جنگ
- بخش ۱۹۸ - گرفتن سام، پهلوانان ابرها و کشتن ایشان را — بگفت و بگرداند در دیده آب
- بخش ۲۰۲ - آمدن فرهنگ دیو و کشتن سهلان و بردن قمرتاش را — دگر ره چو فرهنگ با زور و چنگ
- بخش ۲۰۶ - دامادی سام نیرم با پریدخت و شب زفاف — سراینده مرغان بستان سرای
- بخش ۲۰۸ - در بیان مجلس آراستن سام نریمان و آوردن قمرتاش را و بر تخت نشاندن و خود رفتن به طرف خاورزمین — درا ای سهیل یمانی به برج
- بخش ۲۰۳ - خبردار شدن سام از آمدن نهنکال — از آن رو سوی سام شد آگهی
- بخش ۲۰۱ - نامه نوشتن سام به فغفور چین — چنین گفت گوینده داستان
- بخش ۲۰۴ - لشکر کشیدن فغفور به جنگ سام — سپیده غو نای و آواز کوس
- بخش ۲۰۷ - زفاف نمودن سام با پریدخت و مجلس آراستن به روی او — چو بگذشت پاسی از آن تیره شب
- بخش ۲۰۵ - نشستن سام بر تخت فغفور شاه چین — سرای تذروان فرخنده کام
- بخش ۲۱۱ - پایان کتاب خواجو در حالت خود گوید — چنین است آئین گردان سپهر
- بخش ۲۰۹ - رفتن سام به ایران وبر تخت نشاندن قلوش را در خاور زمین و استقبال نمودن منوچهر شاه، سام نریمان — ز پیر خردمند موبدنژاد
- بخش ۲۱۰ - آوردن ابرها را در برابر منوچهر شاه — برفت و بیاورد آن اژدها