قطعه شماره ۴۰ خالد نقشبندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به حسرت و درد ناشی از جدایی از معشوق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که چه کسی می‌تواند به جای آن کس که در سختی به سر می‌برد، بوی خوش زندگی را احساس کند. او از مصیبت‌های زیادی که بر او ریخته شده سخن می‌گوید و اگر بخواهد آن‌ها را با زمان مقایسه کند، به این نتیجه می‌رسد که شدت این مصیبت‌ها به قدری زیاد است که روزها را به شب تبدیل می‌کند.