رباعی شمارهٔ ۱۱ خلیل‌الله خلیلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این است که عشق، زندگی را معنا می‌بخشد و بی‌عشقی، زندگی بی‌روح و خسته‌کننده است. همچنین، جوانی و شادی بدون عشق تنها یک خیالبافی است. بدون وجود عشق، مانند گلستانی است که به جای گل، فقط خار و علف‌های بی‌ارزش وجود دارد.