شمارهٔ ۱۸ خیام

گفتم که دلم ز علم محروم نشد

کم مانْدْ ز اسرار که مفهوم نشد

اکنون که همی‌بنگرم از رویِ خرد

معلومم شد که هیچْ معلوم نشد