رباعیات محتمل — رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی

خیام نیشابوری / رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۳ — زین فرش‌زمین که سقفِ او گردون است
• شمارهٔ ۲ — چندان لگدِ تجربه زد بر گِل ما
• شمارهٔ ۴ — پیش از من و تو، لیل و نهاری بوده است
• شمارهٔ ۵ — هر ذرّه که در خاکِ زمینی بوده‌است
• شمارهٔ ۶ — یک تن خبر مرگ تو ننیوشیده است
• شمارهٔ ۱ — امروز چو کاسۀ سرت هست به‌جا
• شمارهٔ ۷ — هر جانِ شریف کو شناسایِ ره است
• شمارهٔ ۹ — چون ابر به نوروز رُخِ لاله بشُست
• شمارهٔ ۱۰ — بشنو سخنی که جز سرانجام تو نیست
• شمارهٔ ۸ — هر خاک که زیرِ پایِ هر نادانی است
• شمارهٔ ۱۱ — در پردۀ اسرار کسی را ره نیست
• شمارهٔ ۱۲ — آن قصر که بهرام در او جام گرفت
• شمارهٔ ۱۳ — زین بحرِ وجود، آمده پیدا ز نهفت
• شمارهٔ ۱۴ — کس مشکل اسرارِ فلک را نگشاد
• شمارهٔ ۱۵ — چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
• شمارهٔ ۱۸ — گفتم که دلم ز علم محروم نشد
• شمارهٔ ۱۷ — حَیّی که به‌قدرت سر و رو می‌سازد
• شمارهٔ ۱۶ — از گردش تو ای فلکِ گَردا گَرد
• شمارهٔ ۱۹ — این چرخ، چو آسیا بر آسوده نشد
• شمارهٔ ۲۰ — هم دانۀ اومید به خرمن مانَد
• شمارهٔ ۲۱ — ز آن گه که نهادِ خلق بنهادستند
• شمارهٔ ۲۲ — چون قاعدۀ وجودِ ما بنهادند
• شمارهٔ ۲۸ — ای پیرِ خردمند! بگَه‌تر برخیز
• شمارهٔ ۲۹ — مرغی دیدم نشسته در مشهدِ طوس
• شمارهٔ ۳۰ — در کاس تو جرعه‌ای اگر هست، بکش
• شمارهٔ ۲۴ — در پشتِ من، از زمانه توُ می‌آید
• شمارهٔ ۲۵ — سنّت بکن و فریضۀ حق بگزار
• شمارهٔ ۲۳ — در دهر، چو آوازِ گُلِ تازه دهند
• شمارهٔ ۲۶ — چرخا! فلکا! نه عقل داری، نه بصر
• شمارهٔ ۲۷ — آنی که نبودت به خور و خواب نیاز
• شمارهٔ ۳۴ — از جِرم گِلِ سیاه، تا اوجِ زُحَل
• شمارهٔ ۳۳ — ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
• شمارهٔ ۳۶ — دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
• شمارهٔ ۳۵ — هان تا ننهی ز دست یک ساعتْ جام
• شمارهٔ ۳۷ — زهر است غم جهان و مَی تریاکم
• شمارهٔ ۳۱ — از آمده‌ها تُرْش مکن چهرۀ خویش
• شمارهٔ ۳۸ — زآن پیش که از زمانه تابی بخوریم
• شمارهٔ ۳۲ — بسیار تحیُّر است در دَوْرِ فلک
• شمارهٔ ۴۰ — اسرار فلک را نه تو دانی و نه من
• شمارهٔ ۴۱ — قومی متحیّرند در کویِ یقین
• شمارهٔ ۴۴ — از آتش و آب و باد و خاکیم همه
• شمارهٔ ۴۲ — ای خواجه! بدان کین فلکِ بیهُده‌ْ دو
• شمارهٔ ۴۳ — یک جُرعه مَیِ کهن، ز ملکی نو بِهْ
• شمارهٔ ۴۵ — تا کی غمِ آن خورَم که دارم یا نه
• شمارهٔ ۴۶ — چون فارغی ای ‌دوست ز هر اسراری
• شمارهٔ ۳۹ — ماییم که اصل شادی و کان غمیم
• شمارهٔ ۴۹ — ای دوست! حقیقت شنو از من سخنی
• شمارهٔ ۴۷ — آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی
• شمارهٔ ۴۸ — زاهد نکند به زهدْ سود ای ساقی