شمارهٔ ۳۱ خیام

از آمده‌ها تُرْش مکن چهرۀ خویش

وز نامده‌ها، آب مکن زَهرۀ خویش

بِستان تو ز دهرِ بیوفا بهرۀ خویش

زآن پیش که دهر بر کَشَد دَهرۀ خویش