رباعی شمارهٔ ۱۳۲ خیام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که نمی‌تواند بدون شراب زندگی کند و نمی‌تواند تحمل کند که در می‌خانه باشد و باده‌ای نداشته باشد. او خود را وابسته به لحظه‌ای می‌داند که ساقی از او می‌خواهد یک جام دیگر بگیرد، و در این لحظه احساس ناچیزی دارد که نمی‌تواند بدون آن زندگی کند.