رباعی شمارهٔ ۱۳۳ خیام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چند بیت بیان‌گر این است که هر از گاهی افرادی با ثروت و نعمت فراوان خود را معرفی می‌کنند و مدعی بزرگی هستند. اما به ناگاه، زمان مرگ به سراغشان می‌آید و همه چیز به پایان می‌رسد. در واقع، این ابیات بر پفکی بودن دنیا و عدم ماندگاری ثروت تأکید دارند.