رباعی شمارهٔ ۱۵۰ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از آمدن و رفتن ما سودی کو؟
وز تار امید عمر ما پودی کو؟
چندین سر و پای نازنینان جهان
می‌سوزد و خاک می‌شود دودی کو؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به اندیشه‌ای فلسفی اشاره دارد که به بیهوده بودن زندگی و گذران عمر می‌پردازد. شاعر از بی‌فایده بودن آمدن و رفتن انسان‌ها و نابودی آرزوها صحبت می‌کند و با تاسف می‌گوید که زندگی نازنینان هم در نهایت به خاک و دود تبدیل می‌شود. به طور کلی، این اشعار به زوال و ناپایداری زندگی اشاره می‌کند.