رباعی شمارهٔ ۱۶۳ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کاش که جای آرمیدن بودی
یا این ره دور را رسیدن بودی
کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر آرزو می‌کند که ای کاش در جایی برای آرامش و استراحت وجود داشت یا اینکه راه طولانی به پایان می‌رسید. همچنین، ن Wunsch دارد که بعد از صد هزار سال از دل خاک، امید مانند سبزه‌ای دوباره جوانه بزند.