نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۶۴ خیام

خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی

سرمست بدم که کردم این عیاشی

با من به زبان حال می‌گفت سبو

من چون تو بدم تو نیز چون من باشی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به توصیف لحظاتی از خوشی و عیاشی می‌پردازد که در آن در حال نوشیدن از سبوی کاشی بوده است. سبو به نوعی به او پیام می‌دهد که اگر او نیز مانند من مست و شاداب باشد، لذت بیشتری خواهد برد. در واقع، شاعر این حس سرمستی و خوشی را با به اشتراک گذاشتن آن با سبو، نماد وضعیتی مشابه در دیگران می‌داند.