رباعی شمارهٔ ۱۷ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این کهنه رباط را که عالم نام است
و‌آرامگه ابلقِ صبح و شام است
بزمی‌ست که واماندۀ صد جمشید است
قصری‌ست که تکیه‌گاه صد بهرام است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به توصیف عالم (جهان) می‌پردازند و آن را به یک کاروان‌سرای قدیمی تشبیه می‌کند که شب و روز‌های زیادی را دیده و شاهان بزرگی چون جمشید و بهرام بر دیوار‌های آن تکیه کرده‌اند و جشن‌ها برپا کرده‌اند.