رباعی شمارهٔ ۱۷۴ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی
ور نیز شدن به من بُدی، کی شدمی
بِه زان نَبُدی که اندر این دِیر خراب
نه آمدمی، نه شدمی، نه بُدَمی؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر بیان می‌کند که آدمی در آمدن به این دنیا و رفتن از آن، اختیاری ندارد؛ و آرزو می‌کند که کاش اصلا آمدن و رفتنی در کار نمی‌بود!