رباعی شمارهٔ ۴ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را
بنیاد مکَن تو حیله و دستان را
تو غره بدان مشو که مِی می‌نخوری
صد لقمه خوری که مِی غلام است آن را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت دوری از قضاوت و انتقاد نسبت به دیگران اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر خود شراب نمی‌نوشی، حق نداری به مستان طعنه بزنی. همچنین هشدار می‌دهد که نباید به می نخوردن و عدم گناه مستی غره و مغرور باشی چون تو صدها لغمه حرام و گناه آلود میخوری که می و شراب پیش آن گناه کوچکیست