رباعی شمارهٔ ۵۳ خیام
خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ
پیمانه چو پر شود چه بغداد و چه بلخ
می نوش که بعد از من و تو ماه بسی
از سَلخ به غُرّه آید از غُرّه به سلخ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به گذر زمان و پایان عمر اشاره دارد. شاعر می‌گوید که وقتی عمر به پایان برسد، فرقی نمی‌کند که زندگی شیرین بوده یا تلخ. او از نوشیدن نوشیدنی‌ای صحبت می‌کند که نباید به خاطر آینده نگران بود، زیرا بعد از مرگ، روزها و شب‌های زیادی خواهد گذشت. این شعر به نوعی دعوت به زندگی در لحظه و لذت بردن از آن است پیش از اینکه دیر شود.