نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۸۱ خیام

خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عمرت تا کی به خودپرستی گذرد

یا در پی نیستی و هستی گذرد

می نوش که عمری که اجل در پی اوست

آن به که به خواب یا به مستی گذرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این رباعی، به تو می‌گوید که لحظه‌ای تأمل و تفکر کن؛ زندگی و عمری که پایان آن مرگ است چرا درباره بود و نبود آن نگران هستی؟ پس همان‌بهتر که آن‌را به شادی و خوشی بگذرانی تا بهره‌‌ای برده باشی که همه غم‌ها از خودپرستی است.