نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی ۲۰ خیام

خیام نیشابوری / درد زندگی [۲۵-۱۶] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

* با یار چو آرمیده باشی همه عمر

لذّاتِ جهان چشیده باشی همه عمر

هم آخِرِ کار رحلتت خواهد بود

خوابی باشد که دیده‌ باشی همه عمر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زندگی با محبوب و یار می‌تواند موجب لذت و خوشی در تمام عمر باشد. اما در نهایت، زندگی به پایان می‌رسد و مرگ مانند یک خواب بزرگ است که در طول عمر تجربه کرده‌ایم. بنابراین، لذات و خوشی‌ها همگی موقتی‌اند و در نهایت به خواب مرگ ختم می‌شوند.