رباعی ۲۲ خیام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر آرزو می‌کند که ای کاش جایی برای استراحت وجود داشت یا اینکه یک مسیر طولانی به جایی می‌رسید. همچنین، او wishing می‌کند که کاش پس از هزاران سال از دل خاک، دوباره به مانند سبزه‌ای امید بخش، زنده می‌شد.