نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی ۳۰ خیام

خیام نیشابوری / از ازل نوشته [۳۴-۲۶] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

* تا خاکِ مرا به قالب آمیخته‌اند،

بس فتنه که از خاک برانگیخته‌اند؛

من بهتر ازین نمی‌توانم بودن

کز بوته مرا چنین برون ریخته‌اند.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به تضاد وجودی خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که او از خاک و طبیعت به دنیا آمده و در نتیجه دچار فتنه‌ها و مشکلاتی شده است. او احساس می‌کند که نمی‌تواند وجود بهتری داشته باشد چرا که از خاکی برخاسته که با فتنه‌ها آمیخته است.