نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی ۲۶ خیام

خیام نیشابوری / از ازل نوشته [۳۴-۲۶] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بر لوحْ نشانِ بودنی‌ها بوده‌ است

پیوسته قلم ز نیک و بد فرسوده‌ است

در روز ازل هر آنچه بایست بداد

غم خوردن و کوشیدنِ ما بیهوده‌ است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته اشاره دارد که همه چیز که قرار است اتفاق بیفتد، در لوح تقدیر نوشته شده است و قلم سرنوشت به خوبی‌ها و بدی‌ها اشاره دارد. از آغاز زمان، هر آنچه که لازم بوده داده شده و بنابراین، افسوس خوردن و تلاش‌ کردن ما بی‌فایده است.