رباعی ۵۱ خیام
خیام نیشابوری / گردش دوران [۵۶-۳۵] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
نی نام زِ ما و نه نشان خواهد بود
زین پیش نبودیم و نَبُد هیچ خِلَل
زین پس چو نباشیم، همان خواهد بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر به این معنا اشاره دارد که ما هنگام عدم وجود خود، هیچ تأثیری بر جهان نخواهیم داشت. اگرچه ما اکنون هستیم، اما پیش از این نیز وجود نداشتیم و هیچ خللی به وجود نیامده بود. بنابراین، اگر روزی نباشیم، جهان به حیات خود ادامه خواهد داد و هیچ نشانی از ما نخواهد ماند.