رباعی ۵۳ خیام
خیام نیشابوری / گردش دوران [۵۶-۳۵] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این کهنه رِباط را که عالم نام است
آرامگَهِ اَبْلَقِ صبح و شام است
بزمی‌ست که واماندهٔ صد جمشید است
گوری‌ست که خوابگاهِ صد بهرام است!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به توصیف یک مکان کهنه و قدیمی می‌پردازد که به آن "عالم" گفته می‌شود. این مکان، محلی برای آرامش و استراحت در طول روز و شب است. همچنین به نوعی جشن و بزم اشاره دارد که بازمانده صدها شخصیت بزرگ تاریخی مانند جمشید و بهرام را در خود جای داده است. به طور کلی، این متن به یادآوری تاریخ و گذشته‌ای پر آشوب و پر از شخصیت‌ها می‌پردازد.