نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی ۵۹ خیام

خیام نیشابوری / ذرات گردنده [۷۳-۵۷] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای پیرِ خردمند پِگَهْ‌تر برخیز

وان کودکِ خاک‌بیز را بنگر تیز

پندش ده و گو که نرم‌نرمک می‌بیز

مغزِ سرِ کیقباد و چشمِ پرویز!

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به بیداری و آگاهی می‌کند. شاعر از یک پیر خردمند می‌خواهد که برخیزد و به کودکی که در حال بازی است توجه کند. او از پیر می‌خواهد که به کودک پند دهد و به او بیاموزد که به آرامی و تدریجی رشد کند و به دانش و تجربه‌ای که کهن‌سالان دارند، توجه کند. شاعر با اشاره به مغز کیقباد و چشم پرویز نمادهایی از حکمت و بینش را معرفی می‌کند.