رباعی ۶۱ خیام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی طبیعت و لحظه‌ای که ابر بر سر سبزه می‌بارد، اشاره می‌کند. او می‌گوید که بدون شراب (نماد زندگی و رنگ) گل‌های زیبا نمی‌توانند زندگی کنند. همچنین، به گذرای طبیعت اشاره می‌کند و می‌پرسد که این سبزه‌ای که امروز به تماشا نشسته‌ایم، تا چه زمانی باقی خواهد ماند. در واقع، این ابیات به ولنگاری طبیعت و زودگذر بودن زیبایی‌ها پرداخته‌اند.