رباعی ۶۲ خیام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر اشاره به زیبایی بهار و نوروز شده است. شاعر از ما می‌خواهد که از لحظات خوشی که سبزه‌ها و گل‌ها فراهم کرده‌اند، بهره‌مند شویم و به شکل درست باده بنوشیم، زیرا این زیبایی‌ها که اکنون در مقابل ما هستند، فردا به خاک خواهند رفت. به عبارتی، از لحظات زندگی حداکثر استفاده را ببریم.