رباعی ۹۱ خیام
خیام نیشابوری / هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کس خُلْد و جَحیم را ندیده است ای دل
گویی که از آن جهان رسیده است ای دل؟
امّید و هراسِ ما به چیزی‌ست کزان
جز نام، نشانی نه پدید است ای دل!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی موضوعاتی چون بهشت و جهنم می‌پردازد و اشاره دارد که هیچ‌کس واقعاً آن‌چه را که در آنجا وجود دارد، ندیده است. شاعر این احساس را منتقل می‌کند که امید و ترس انسان به مسائلی وابسته است که تنها نام آن‌ها را می‌دانیم ولی هیچ نشانی از واقعیات‌شان در دست نداریم.