نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی ۹۸ خیام

خیام نیشابوری / هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی

سَدّ‌ِ رَمَقی باید و نصف نانی

وانگه من و تو نشسته در ویرانی

خوشتر بُوَد آن ز مُلْکَتِ سلطانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر desires for a ruby-like closeness and a mad, passionate love. He believes که برای رسیدن به این عشق، باید مقداری تلاش و از خودگذشتگی کرد. همچنین در پایان بیان می‌کند که نشستن در خرابه‌ها و بدبختی همراه با معشوق زیباتر از زندگی در کاخ و سلطنت است.