رباعی ۹۸ خیام
خیام نیشابوری / هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
سَدِّ رَمَقی باید و نصف نانی
وانگه من و تو نشسته در ویرانی
خوشتر بُوَد آن ز مُلْکَتِ سلطانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر desires for a ruby-like closeness and a mad, passionate love. He believes که برای رسیدن به این عشق، باید مقداری تلاش و از خودگذشتگی کرد. همچنین در پایان بیان میکند که نشستن در خرابهها و بدبختی همراه با معشوق زیباتر از زندگی در کاخ و سلطنت است.