رباعی ۱۲۰ خیام
خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر چهرهٔ گُل نسیمِ نوروز خوش است
در صَحنِ چمن رویِ دل‌افروز خوش است
از دی که گذشت هرچه گویی خوش نیست
خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و خوشی فصل بهار و نوروز اشاره می‌کند. او می‌گوید که در چهره گل و در فضای چمن، شادی و سرزندگی حس می‌شود. او به گذشته اشاره کرده و می‌گوید که هرچه در گذشته گذشته خوش نیست و بهتر است به حال و زیبایی‌های امروز توجه کنیم و از آن لذت ببریم.