رباعی ۱۳۴ خیام
خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با باده نشین که مُلْکِ محمود این است
وَزْ چنگ شنو که لحنِ داوود این است
از آمده و رفته دگر یاد مکن
حالی خوش باش زانکه مقصود این است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به دعوت به شادی و زندگی در لحظه اشاره دارد. شاعر میگوید که از لذتهای زندگی غافل نشوید و به یاد گذشتهها فکر نکنید. او با اشاره به زیباییهای دنیا و موسیقی، تأکید میکند که باید از حال لذت برد و به دنبال شادی بود، زیرا هدف همین خوشی و آرامش است.