شمارهٔ ۲ خیالی بخارایی
خیالی بخارایی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چه گویم گردش گردون دون را
که خس را سر بر اوج آسمان برد
خردمندان و مردم زادگان را
ز بهر نانشان آب از رخان برد
خسیسی چند را داده ست توفیق
که ننگ آید مرا خود نامشان برد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به چرخش و بی‌عدالتی‌های زندگی اشاره می‌کند. بیان می‌کند که چگونه افراد بزرگ و مهم (خس) به اوج و مقام‌های بلند می‌رسند، در حالی که افرادی که واقعا ارزشمندند و از عقل و خرد برخوردارند، تنها برای تأمین نیازهای روزمره خود در تلاش هستند. شاعر از این وضعیت ناراحت است و از اینکه افراد ناکافی و بی‌ارزش به موفقیت می‌رسند، عذاب می‌کشد.