شمارهٔ ۱۰۷۵ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به احساسات غم و درد عاشقانه پرداخته است. او از غمزه‌های دلبرش می‌گوید که هر لحظه قلبش را می‌آزارد و با دور بودن معشوق، دردش بیشتر می‌شود. فرهاد که عاشق شیرین است، تنها از دل خودش شکایت می‌کند و نه از سختی‌ها. شاعر از فرومایگی دلداده‌ها گلایه دارد و می‌پرسد که آیا ممکن است دلی را با سنگ بسازند. او به زاهدی اشاره می‌کند که در جستجوی شهرت است و می‌گوید که این تلاش‌ها بی‌فایده است. در نهایت، شاعر به زیبایی و ارزش سخن می‌پردازد و بیان می‌کند که کمال سخن او را در نظر دیگران نادیده گرفته است.