شمارهٔ ۱۳۰ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و ولع عشق و رابطه میان عاشق و معشوق اشاره دارد. شاعر با بیان اینکه خیال معشوق در دل او نورانی است و دل به صبر او آرام می‌گیرد، نشان می‌دهد که وجود معشوق به شدت احساسات او را تحت تأثیر قرار داده است. همچنین، شاعر به تفاوت نزدیک و دوری میان خود و محبوبش اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که در میان نیستی و هستی، امور خوب وجود دارد. او با استفاده از تصاویر زیبا، مانند سلاسل که از گیسوی حور زیباتر است، به توصیف عشق و زیبایی‌های آن می‌پردازد. در نهایت، شاعر به کوتاهی این غزل اشاره می‌کند و می‌گوید که این کوتاهی هیچ نقصانی به زیبایی آن نمی‌افزاید.