شمارهٔ ۳۷۳ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر احساساتی ناشی از عشق و سوختگی دل را بیان می‌کند. او به نسیم صبا اشاره می‌کند که چگونه با خاک پاشیدن، زیبایی و لطافت را گسترش می‌دهد، اما خود او نمی‌تواند زیبایی مورد نظرش را ببیند. شاعر به آزارهای روحی ناشی از جدایی و ضعف ناشی از هوس اشاره می‌کند و می‌گوید هر ارتباطی که شکسته شود، مانند شکستن یک آبگینه، دردناک و صدمه زننده است. در ادامه، به زیبایی و ارزش عشق اشاره کرده و بیان می‌کند که اگر تحولی در عشق و ارتباط نداشته باشد، هرگونه لذت از زندگی بی‌معنا خواهد بود. شاعر در نهایت با اشاره به تاریکی شب و طولانی بودن مسیر، از غم و تنهایی ناشی از عشق بی‌ثمر شکایت می‌کند.