شمارهٔ ۴۶۲ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان دشواری‌ها و رنج‌های عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید عاشقان باید در برابر ناز و جفاهای دیگران مقاومت کنند و تحمّل کنند. عشق را به یک گنج باارزش تشبیه می‌کند که برای به دست آوردنش باید زخم‌هایی مانند نیش مار را تحمل کرد. او تأکید می‌کند که برای هر گل زیبا، باید زحمات و خاری را تحمل کرد و هر کس در دام عشق گرفتار شود، ناچار باید درد و رنج آن را بپذیرد. همچنین اشاره می‌کند که برای به دست آوردن جواهر عشق، مانند غواصان که در دریا غوطه‌ورند، باید زحمت و سختی را متحمل شوند. در نهایت، هر چه بر سر عاشق بیفتد، باید آن را به دوش بکشد و کاستی‌ها را بپذیرد.