شمارهٔ ۸۲۳ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره غم و عشق سوزان است که به سوختگان دل و جانشان آسیب زده است. شاعر با تصویرسازی از آتش، به درد و رنجی اشاره می‌کند که عشق به دلیلی عمیق، سینه‌ها را می‌سوزاند و جان‌ها را آتش می‌زند. همچنین، او به وضعیت کسانی که عشق را تجربه کرده‌اند و غم به دلشان نشسته، اشاره می‌کند و می‌گوید که آن‌ها در این آتش سوختن، از هم دردی برخوردارند. در نهایت، شاعر نکته‌ای را یادآوری می‌کند که تنها آشنایان با درد عشق می‌توانند زبان سوختگان را بفهمند.