شمارهٔ ۸۳۷ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس عمیق عشق و محبت اشاره دارد. شاعر از یار شیرین‌لبش صحبت می‌کند و می‌گوید که هرگز قادر نیست نام او را به زبان بیاورد و به شدت تحت تأثیر اوست. او از پیام محبت و دوستی که از طرف یارش دریافت کرده، صحبت می‌کند و این پیام هنوز در ذهنش مانده است. شاعر به یادآوری از دوستی‌ها و اثرات آن در زندگی‌اش می‌پردازد و می‌گوید که عشق و غم او به جانش آزار می‌زند و نمی‌داند که چه چیزی او را رنج می‌دهد. در نهایت، شاعر به زیبایی و خوش‌صدایی عشقش اشاره می‌کند و می‌گوید که زندگی بدون او همچون بی‌ثمری در دل خزان است.