شمارهٔ ۱۰۵ کمال خجندی
کمال خجندی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نی به آواز عود گفت نهفت
همه چشمیم تا برون آیی
عود هم گفت راستی ما نیز
همه گوشیم تا چه فرمایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این قطعه، نی به عود می‌گوید که همه منتظر هستند تا او (عود) چیزی بگوید. عود نیز پاسخ می‌دهد که آن‌ها هم همه گوش به زنگ هستند تا بشنوند چه چیزی گفته می‌شود. به طور کلی، این گفتگو بیانگر کنجکاوی و انتظار میان سازهاست.