شمارهٔ ۲۸ کمال خجندی
کمال خجندی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به مجمعی که دف از قول خویش میزند لاف
جواب دادنی اش در نفس به بانگ بلند
که در برابر من ای فراغ چنبر پوش
ز لطف لاف زنی تن زن و به طلبه مخند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مجمعی اشاره می‌کند که با صدای بلند خود، لاف میزند و جواب او را می‌گیرد. او به فراغ و شادابی اشاره می‌کند و از کسی که خود را به خاطر لاف زدن می‌فروشد، می‌خواهد که به پای طلبش نخندد. در واقع، شاعر به مسأله‌ی خودشیفتگی و توهم در جامعه انتقاد می‌کند.