شمارهٔ ۸۰ کمال خجندی
کمال خجندی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ما بتدریج در مقام سلوک
خیمه در پهلوی ملک زده ایم
بر سر خوان آرزو همه شب
شکم آز را نمک زده ایم
بر فلک میزنیم ناوک آه
تا بدانی که ما فلک زده ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تدریج به سفر و سلوک معنوی اشاره دارد. شاعر از وضعیتی صحبت میکند که به طور مستمر در کنار ملک یا مبدأی بزرگتر زندگی میکند و شبها در حال آرزو کردن و تلاش برای برآورده شدن خواستههاست. همچنین با ناوک آه به فلک میزند تا نشان دهد که در برابر مشکلات و چالشها قرار دارد و به نوعی تحت تأثیر سرنوشت و تقدیر قرار گرفته است. در کل، شعر احساس longing و تلاش در مسیر معنوی را منعکس میکند.