شمارهٔ ۲۹ کمال خجندی
کمال خجندی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دی از سر اسب ای قمر خانه نشین
گر آژنگ فتادی که کند عیب تو زین
تو برگ گلی و اسب تو باد صباست
از باد صبا برگ گل افتد بزمین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و لطافت پرداخته و به مقایسه‌ی قمر (ماه) با اسب و گل‌های لطیف می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر ماه (قمر) از اسب بیفتد، عیب و نقصی در او ایجاد نمی‌شود. او به گل تشبیه شده و اسبش به باد صبا، که نمادی از لطافت و خوشبویی است. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر باد صبا برگ گل را به زمین بیاندازد، این سقوط از ارزش آن گل نمی‌کاهد.