شمارهٔ ۳۳ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق عمیق و شدید به دوست و معشوق است. شاعر می‌گوید که در دل و وجودش هیچ کس جز دوست وجود ندارد و او مانند کبوتر، دلی شیدا دارد که همیشه در جست‌وجوی محبوبش پرواز می‌کند و نام او را با حسرت می‌برد.