شمارهٔ ۴۲ کمال خجندی
کمال خجندی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم چشمم گفت مگر بی بصری
گفتم جانم گفت ز دستم نبری
گفتم عقلم گفت که بر عقل مخند
گفتم که تنم گفت که بر تن بگری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده در حال گفتگو با اعضای مختلف وجودش است. وقتی از چشمش درخواست میکند، او به بیبصری اشاره میکند. وقتی از جانش صحبت میکند، جانش نمیخواهد که از او جدا شود. همچنین، عقلش او را از تمسخر بر عقل برحذر میدارد و در نهایت، بدنش نیز به او میگوید که از آن دور نشود. این گفتگوها نشاندهندهی ارتباط عمیق و وابستگیهای درونی انسان به اجزای وجودش است.