نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۱۷ امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

نگویم قطره کز بالا گل و ریحان همی بارد

نگون سر شاخهای سبزه گویی در همی جنبد

ز بس کابر در افشان لولوی غلتان همی بارد

چکان قطره ز سرهای انار تازه پنداری

که هر دانه که بوده ست اندرون پنهان همی بارد

خوش آن وقتی که مطرب در سماع، و نیکوان سرخوش

خرامان در میان سبزه و باران همی بارد

ز بهر پای خوبان را بساط سبزه می شوید

هر آبی کز هوا بر سبزه بستان همی بارد

ولی هر قطره بر جان آب داده هست چون پیکان

جدا افتاده ای را کز مژه طوفان همی بارد

هوای ابر با هم‌صحبتان، خسرو، غنیمت دان

که عیش و خوش دلی از صحبت ایشان همی بارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و شادابی هوا در فصل بارانی می‌پردازد. او توصیف می‌کند که باران در حال باریدن است و همه جا سرسبز و خرم شده است. شاعر از زیبایی‌های طبیعت و تأثیر مثبت باران بر روی گل‌ها و سبزه‌ها سخن می‌گوید. او لذت و خوشحالی ناشی از این زیبایی‌ها را با ذکر مطرب و رقصندگان در کنار سبزه‌ها و باران بیان می‌کند. در نهایت، شاعر بر اهمیت همراهی با دوستان و بهره‌بردن از لحظات شاد زندگی تأکید می‌کند.