شمارهٔ ۱۲۲۱ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خهی در هر نظر چون خویش مقبول
چو من صد بیش در کوی تو مقتول
کنم اندر جمالت عقل و دانش
چو بیند مصلحت در خویش معزول
خوی حسنی که از رویت چکیده
بشسته دفتر معقول و منقول
گریزان کژکژ از بالای تو سرو
نگردد عرض بیش از قامت طول
تو، ای دانا که عاشق را دهی پند
مکن دل در غم بیهوده مشغول
بسی دیدم فلاطون و ارسطو
شده در عاشقی مجنون و بهلول
فرو خوان قصه شیرین و خسرو
که زو لیلی و مجنون هست مسجول
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه معشوقش اشاره میکند و بیان میدارد که عشق به او باعث شده که عقل و دانش خود را کنار بگذارد. او میگوید که دلباختگان بسیاری همچون فیلسوفان بزرگ، به خاطر عشق به معشوق از عقل و خرد خود دور شدهاند. شاعر همچنین به داستانهای عاشقانه مانند قصه شیرین و خسرو اشاره میکند و میگوید که این عشقها شأن زیادی دارند و بر دیگران تاثیر میگذارند. در نهایت، او خواستار عدم غم و اندوه بیهوده در عشق است.