نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۲۱ امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خهی در هر نظر چون خویش مقبول

چو من صد بیش در کوی تو مقتول

کنم اندر جمالت عقل و دانش

چو بیند مصلحت در خویش معزول

خوی حسنی که از رویت چکیده

بشسته دفتر معقول و منقول

گریزان کژکژ از بالای تو سرو

نگردد عرض بیش از قامت طول

تو، ای دانا که عاشق را دهی پند

مکن دل در غم بیهوده مشغول

بسی دیدم فلاطون و ارسطو

شده در عاشقی مجنون و بهلول

فرو خوان قصه شیرین و خسرو

که زو لیلی و مجنون هست مسجول

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه معشوقش اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که عشق به او باعث شده که عقل و دانش خود را کنار بگذارد. او می‌گوید که دل‌باختگان بسیاری همچون فیلسوفان بزرگ، به خاطر عشق به معشوق از عقل و خرد خود دور شده‌اند. شاعر همچنین به داستان‌های عاشقانه مانند قصه شیرین و خسرو اشاره می‌کند و می‌گوید که این عشق‌ها شأن زیادی دارند و بر دیگران تاثیر می‌گذارند. در نهایت، او خواستار عدم غم و اندوه بیهوده در عشق است.