شمارهٔ ۱۲۳ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره جستجوی عشق و دلدادگی به معشوق است. شاعر از دل وامانده خود می‌خواهد که به سوی محبوب برود و درمان دردها را از نفس اهل عشق طلب کند. او عشق را نوعی دریای عمیق می‌داند که گوهری در آن نهفته است. شاعر از خواندن مرادها و دنبال کردن کرامات می‌گوید و تشویق می‌کند که باید در میدان زندگی قوی و شجاع بود. مراد او در وصال محبوب نهفته است، و او به یاد می‌آورد که هر که در شب زنده بماند، همدم روح خداست. در انتها، شاعر دعوت می‌کند به مستی از باده محبت و احسان به جای باده‌های دنیوی.