نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۶۳ امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

نبض دل شوریده رنجور گرفتیم

و ایمن ز هوا و هوسش دور گرفتیم

زین خانه ویرانه چو شد سرد دل ما

ما راه در آن خانه معمور گرفتیم

گر راه دراز است، چه اندیشه که پنهان

ره توشه از آن منظر منظور گرفتیم

در صورت حور ار نفسی نیست ز حسنش

تا دیده ز دیدار چنان حور گرفتیم

ما مرده دلان را ز کف غم برهانیم

چون روح نفس در نفس صور گرفتیم

در حضرت سلطان معانی به حقیقت

بردیم مثال خود و منشور گرفتیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از رنج‌ها و سختی‌های دل خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که از دنیا و هوس‌ها فاصله گرفته‌اند. با وجود ویرانی در دل، هنوز به تلاش ادامه می‌دهند و با امید به آینده، راهی را در پیش گرفته‌اند. شاعر به زیبایی و حقیقت اشاره کرده و می‌گوید که اگرچه نمی‌توان به زیبایی‌های مادی دست یافت، اما در جستجوی معانی عمیق‌تر و روحانی هستند و سعی دارند دیگران را نیز از غم و اندوه رهایی ببخشند. در نهایت، شاعر خود را در محضر حقیقت و معنی قرار داده و تلاش دارد تا مثالی از آن را به دیگران نشان دهد.