شمارهٔ ۱۵۸۲ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به یاد معشوق می‌افتد و با ظرافتی خاص، از او می‌خواهد که خاطرات شیرین را زنده کند. او به دوگانگی احساسات اشاره می‌کند و به رغم دروغین بودن خوشحالی، خود را شاد نگه می‌دارد. نامه‌ای به معشوق می‌نویسد و شروع آن را با اشک‌هایش آغاز می‌کند. همچنین از او می‌خواهد که برای یک بار هم که شده، خواسته‌اش را برآورده کند. در نهایت، حسرت دیدن معشوق را بیان می‌کند و از او می‌خواهد تا برای دیدنش منتظر بماند و در دل خود ارزش عشقی که به آن باخته را افزایش دهد.