شمارهٔ ۱۸۲۵ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و دلربایی معشوقه اشاره دارد. شاعر به زیبایی چهره او که باعث حس حسادت دیگران شده، می‌پردازد و با توصیف‌های دلنشین از حسن و جمال او می‌گوید. او می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند به زیبایی چهره‌اش نزدیک شود و بیان می‌کند که با وجود دیدن زیبایی‌های دیگر، معشوقه‌اش منحصر به فرد است. حس عاشقانه‌ای در این اشعار موج می‌زند و شاعر از تاثیر عمیق معشوقه‌اش بر دل و جان خود صحبت می‌کند. او همچنین از غم و حسرت خود به خاطر دوری از او سخن می‌گوید و از معشوقه می‌خواهد که به زندگی او توجه کند.