شمارهٔ ۲۱۹ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که همه توجهات و عشق‌ها به سوی اوست. او از عشق و زیبایی می‌سازد و به تفاوت بین خواسته‌های زاهدان و عاشقان اشاره دارد. زاهدان بهشت و نعمت را می‌طلبند، در حالی که عاشقان تنها رحمت و محبت معشوق را خواهانند. شاعر همچنین به مراجعه خود به پیر مغان اشاره می‌کند و می‌گوید که تمامی بخشش‌ها و عطاها از یک نگاه معشوق نشأت می‌گیرد. در نهایت، این نکته را می‌زند که عشق و ارادت به معشوق، فرد را از خاک و محدودیت‌ها رها می‌کند.