شمارهٔ ۵۴۴ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از حال و روز خود می‌گوید که به شدت دلتنگ و غمگین است و از بیوفایی معشوق رنج می‌برد. او از اینکه نکند آه کسی موجب درد دیگری شود، نگران است. در عین حال، او به دوستانش دعوت می‌کند تا از کینه و انتقام بپرهیزند و اگر درخواستش هلاکت او باشد، خدا را شکر می‌کند که آن حاجت برآورده شده است. شاعر به یاد خاطرات خوشی که در گذشته داشته اشاره می‌کند و از وضعیت کنونی که چمن بی‌برگ و بلبل خاموش است، ابراز ناراحتی می‌کند. او همچنین از ناله مرغ چمن‌زار می‌پرسد و به دوستانش توصیه می‌کند که با او بد رفتاری نکنند، حتی اگر او در گذشته به آن‌ها لطف نکرده باشد.